ஜார்ஜ் குரியனின் வெளியேற்றம்: தவறவிடப்பட்ட ஒரு வாய்ப்பு

புது தில்லி, ஜூன் 24, 2026: ஒன்றிய அமைச்சரவையிலிருந்து ஜார்ஜ் குரியன் வெளியேறியது, பல கிறிஸ்தவர்களுக்கு பெரிய அளவில் பலனளிக்காத ஒரு அரசியல் சூழலின் முடிவைக் குறிக்கிறது.

2024-இல் ஜார்ஜ் குரியன் சிறுபான்மையினர் நலத்துறை இணை அமைச்சரானபோது, அது இந்தியாவின் கிறிஸ்தவ சமூகத்திற்கு ஒரு முக்கியமான நியமனம் என்று பலர் கருதினர். அவர் கேரளாவைச் சேர்ந்த ஒரு பாஜக தலைவராகவும், சீரோ-மலபார் திருச்சபையின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். அரசிற்கும் தங்களுக்குமிடையே அவர் ஒரு பாலமாக செயல்படுவார் என்று கிறிஸ்தவர்கள் நம்பினர். அவர் பதவியில் இருந்த காலம், அவர் தங்களுக்காக பேசுவார் அல்லது பேச முடியும் என்ற நம்பிக்கையை பல கிறிஸ்தவர்களிடையே ஏற்படுத்தத் தவறிவிட்டது.

ஜார்ஜ் குரியன் தனிப்பட்ட முறையில் கிறிஸ்தவர்களைப் பற்றி அக்கறை கொண்டிருந்தாரா என்பது முக்கிய கேள்வியல்ல. அவர் தனது பதவியைப் பயன்படுத்தி சமூகத்தின் கவலைகளைத் தணிக்க உதவினாரா என்பதே கேள்வி. நாம் காணக்கூடிய வரையில் அவர் பெரிய அளவில் எதையும் சாதிக்கவில்லை.

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில், ஆலயங்கள் மீதான தாக்குதல்கள், மதமாற்றத் தடைச் சட்டங்களின் கீழ் துன்புறுத்தல் புகார்கள் மற்றும் பல மாநிலங்களில் கிறிஸ்தவ பணியாளர்கள் கைது அல்லது சிறைபிடிக்கப்படுவது குறித்து கிறிஸ்தவ அமைப்புகள் மீண்டும் மீண்டும் கவலைகளை எழுப்பின. நாட்டின் சிறுபான்மையினர் நலத்துறை இணை அமைச்சரிடமிருந்து ஒரு வலுவான குரலை கிறிஸ்தவ தலைவர்கள் எதிர்பார்த்த வேளையில், குரியன் பாதிப்புக்குள்ளாகும் சமூகங்களுக்கான பொறுப்புக்கூறலையோ அல்லது உறுதியையோ கோருவதற்குப் பதிலாக, பெரும்பாலும் அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடுகளை ஆதரிப்பவராகவே பார்க்கப்பட்டார்.

உதாரணமாக, சத்தீஸ்கரில் கேரள அருள்சகோதரிகள் கைது செய்யப்பட்ட போது, அரசு இந்த விவகாரத்தைக் கையாண்ட விதத்தை குரியன் ஆதரித்தார். சம்பந்தப்பட்ட அருள்சகோதரிகளின் உரிமைகள் மற்றும் கண்ணியத்திற்காக நின்ற எதிர்க்கட்சிகளை அவர் விமர்சித்தார். பல கிறிஸ்தவர்கள் கட்சி சார்ந்த வாதங்களை விட, நீதி மற்றும் பாதுகாப்பில் கவனம் செலுத்தும் வலுவான பொது ஈடுபாட்டை எதிர்பார்த்தனர்.

பாஜக ஆதரவைப் பெற கடுமையாக முயன்ற கேரளாவில் ஏமாற்றம் குறிப்பாக அதிகமாக இருந்தது. குரியன் கட்சியின் கிறிஸ்தவ முகமாக முன்வைக்கப்பட்டார். கிறிஸ்தவர்களிடையே பாஜக பெற்ற ஆதாயங்கள் குறைவாகவே இருந்தன, மேலும் சமீபத்திய சட்டமன்றத் தேர்தல்களின் போது குரியன் தனது அமைச்சரவை செல்வாக்கை கணிசமான அரசியல் ஆதரவாக மாற்றவில்லை. அவரது தோல்வி, பிரதிநிதித்துவத்திற்கும் அடிமட்ட நம்பகத்தன்மைக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் காட்டியது.

(வழக்கமான செய்திகள் மற்றும் உள்ளடக்கத்திற்கு கத்தலிக்க கனெக்டைப் பின்தொடர இங்கே கிளிக் செய்யவும்)

குரியனின் அமைச்சரவை பொறுப்புகள் இந்த சிக்கல்களையும் தாண்டி இருந்தன என்று சிலர் வாதிடலாம். அது உண்மைதான். சிறுபான்மையினர் விவகாரங்கள், மீன்வளம், கால்நடை பராமரிப்பு போன்ற அரசுத் திட்டங்களில் அவர் பணியாற்றினார். இருப்பினும், அமைச்சர்கள் தாங்கள் செய்யும் பணிகளால் மட்டுமல்லாமல், தாங்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சமூகங்களுக்கு அவர்கள் எவ்வளவு தூரம் பயனுள்ள குரலாக மாறுகிறார்கள் என்பதைக் கொண்டும் மதிப்பிடப்படுகிறார்கள். அந்த வகையில், குரியன் ஒரு அடையாளத்தை நிலைநாட்டப் போராடினார்.

அமைச்சரவையிலிருந்து அவர் வெளியேறியது அரசியல் கணக்கீடுகள் மற்றும் அவரது மாநிலங்களவை பதவிக்காலத்தின் முடிவுடன் தொடர்புடையது. இது ஒரு பெரிய பாடத்தைப் பிரதிபலிப்பதற்கான வாய்ப்பையும் வழங்குகிறது: பிரதிநிதித்துவம் மட்டும் போதாது. ஒரு கிறிஸ்தவ அமைச்சர் தானாகவே தங்கள் கவலைகளுக்கான ஆதரவாளராக மாறிவிடுவதில்லை. ஒரு சமூகத்தின் பிரதிநிதியை அவர்கள் நியமிக்கப்பட்ட அடையாளத்தால் மட்டுமல்ல, கடினமான காலங்களில் பேசும் அவர்களின் விருப்பத்தைக் கொண்டு அந்தச் சமூகம் மதிப்பிடுகிறது.

அரசிற்கும் இந்தியாவின் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் இடையே நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த முடியும் என்று நம்பிய பலரின் எதிர்பார்ப்புகளுடன் ஜார்ஜ் குரியன் மத்திய அமைச்சரவையில் நுழைந்தார். அவர் பதவியிலிருந்து விலகும்போது, சமூகத்தில் உள்ள பலர் அந்த நம்பிக்கைகள் ஒருபோதும் முழுமையாக நிறைவேறவில்லை என்று உணர்கிறார்கள். அவரது பதவிக்காலம் அவர் சாதித்ததை விட, அவர் தவறவிட்ட வாய்ப்புகளுக்காகவே அதிகம் நினைவுகூரப்படும்.

By Fr Suresh Mathew